Mår på Møre

Bror min på Møre har siste åra hatt besøk i hagen av ein mår. Og det måren likar å ete er stikkelsbær! Dei siste åra har måren dukka opp i hagen akkurat når stikkelsbæra er modne, han har tydelegvis lagt det inn på sjekklista si. Og bror min skriv som vanleg at no må eg skunde meg til Møre dersom eg skal skal plukke stikkelsbær. Vel, eg var der tidlegare i sommar (seks dagar med regn!), heretter skal eg følge med og reise dit når høgtrykka er på veg inn....

Om mår og stikkelsbær

Bror min bor på Møre. Ifjor hadde han for første gang besøk i hagen av ein mår! Og grunnen til besøket var dei flotte stikkelsebæra som bror min dyrkar, dei var mat for mår... I går fekk eg e-post om at måren var tilbake, akkurat når stikkelsbæra er godt modne. Når bror min skriv om "stikkelsbæra dine" så var det altså trumfkortet han kom med for å få meg til å reise til Møre, trass i regn, storm og gråskodde. Han veit at stikkelsbær er det beste eg kan få.
Sitat frå e-post: "For 10 min. sia var måren her i år også og gnafsa i seg dei raude stikkelsbæra dina. Såg ut som han var mest interessert i dei halvgjæra bæra under treet. Blir ikkje overraska om eg snart ser han sjanglande mellom bærtrea".

Bror min og stikkelsbærtjuven

Bror min bor på Møre. Frå vindauga har han utsikt over fjorden, med øyane Hareid til venstre, Sula til høgre og Godøya midt i mellom. Bror min likar å følge med på båttrafikken, sjekke om makrellen er på innsig i fjorden eller studere niser som leikar seg i sjøen. Rett under vindauga står stikkelsbærbuskane på rad. Der såg han ein dag eit lite dyr som åt av stikkelsbæra! Ein mår! Ifølge bror min kan måren gå over til slik mat når det er trange tider. For at stakkaren skulle få litt variasjon i kosten la bror min ut pølsebitar... Heldigvis var det det berre stikkelsbæra måren likte og ikkje svartsurbæra som bror min er så stolt av...