No må vinteren gi seg!

Eg synest faktisk det er nok no! Men håpet er at det går fort over og vert opp i regn, noke som vi treng ute i hagen. Bilete av snødekt vårkornell, diverse juleroser og scilla. Legg merke til røret bak julerosene. Eg har flytta humlekassa mi i håp om at ny lokalitet vil friste ei humledronning til innflytting.

I hus med hageputene!

Og eg som la på plass hageputene for eit par dagar sidan... Det var nok vel optimistisk av meg! Men snøveret vil nok gi seg etter kvart, og eg er glad eg slepp ta meg fram i trafikken. Trøstebilde: Grein av vårkornell, Cornus mas.

Busker med gule blomster akkurat no

Dette er vårkornell, Cornus mas. Busken veks i nabohagen, er ca. 4 - 5 m høg, altså eit skikkeleg gammalt eksemplar. Med plassering i grensa mellom hagane våre har også eg stor glede av blomstringa. I år er busken dekka med sarte, lysegule blomster. Eit flott syn! Vårkornell er ikkje så vanleg i hagane her lenger, busken har tydelegvis gått av hagemote. Naboen har faktisk to busker, og det gjer at der kjem avlange, svartraude kirsebærstore frukter seinhaustes. Vi har prøvd å lage syltety, det vart med den eine gangen. Ikkje den store smaksopplevinga!



















Bilde 2 er hasselbror, Corylopsis platypetala. Busken står i Botanisk hage på Tøyen. I år er blomstringa praktfull! Bildet viser berre eit lite utsnitt. Eg veit ikkje så mykje om busken, men det skal visstnok ta mange år før den kjem i blomst, og så krev den nok plass! Blomstrane heng i akslignande klaser, tett i tett nedover greinene. Heilt nydeleg!
Så er det den gulblomstrande busken alle kjenner, gullbusk eller Forsythia. Og den er ikkje uvanleg i det heile! Her er busken brukt mykje både i private og offentlege plantingar. Fin til å ta inn til driving, blomstrar trufast år ut og år inn. Gullbusken kan vere rotete i veksten, men kva rolle spelar det når den byr på så flott blomsterprakt!

Vårkornell - eit vakkert vårtegn

Eg er så heldig at naboen min har ein diger vårkornell i grensa mellom hagane våre. Busken er gamal og må vere henimot 5 m høg. I år er det sein blomstring på grunn av den kalde vinteren, først no står vårkornellen der med mengder av små, lysegule blomster. Det passa bra at blomstringa kom til påske! I gode år kjem der mørkeraude steinfrukter seinhaustes, og eit år ville vi finne ut korleis syltety av bæra smaka. Steinen i bæra sit fast i fruktkjøtet, så vi måtte presse bærmassen gjennom ei grov sikt. Altså ein del arbeid.  Og smaken? Greit nok, men den store smaksopplevinga var det ikkje. Så no får trasten ha bæra i fred.