Storfint besøk i juleneket

Kornbandet frå jul heng fortsatt ute i leddveden. Som rimeleg er har det ikkje så mykje fuglebesøk lenger, mest frå storfamilien pilfink som bor under garasjetaket. Frå godstolen min i stova har eg fri sikt til juleneket, og her ein dag bråvakna eg. Der var noke digert i neket! To kaier hadde funnet fram til kornbandet og leita etter dei siste kornrestane. Kaier er ikkje vanlege her i strøket. Det er sjeldan dei viser seg, så dette var eit besøk eg sette pris på. Det eg også la merke til var at dei lokale skjorene og kråkene dukka opp, og markerte - trur eg - at hagen min høyrde til deira revir. Bildet har eg funne på nettet, eg kunne no ikkje styrte ut med fotoapparat og forstyrre kaiene i måltidet!

Farvel til vinteren

No nærmar vi oss slutten på den lunefulle mars månad. Kanskje vi endeleg kan seie farvel til vinteren? Rett nok hadde vi snøbyger her for ett par dager sidan, men vi får tru at det var den siste krampetrekninga. For å markere slutten på vinteren viser eg bilder frå Botanisk hage på Tøyen. Hagen feirer 200 års jubileum i år, og skal i løpet av året sette ut 12 benker med forskjellig tema. Her er bilder av islabyrinten, den første benken var av isblokker og sto inne i labyrinten. Det var så populært å dra dit på tur frå barnehagane i strøket!  Dessverre, mildveret kom altfor fort og labyrinten smelta.....

Nyttårsmiddag med nyhausta jordskokk

Godt Nytt År alle der ute! Og ettersom dette er ein hageblogg så starter eg 2014 med bilde av nyoppgraven jordskokk. Jordskokksuppe til forrett idag! Eg var i tvil om eg kom forbi telen i jorda, men det viste seg at i kompostkassen der jordskokken står var det nesten telefritt. Merkeleg vinter vi har her austpå! Restar av persille står fine og grøne, og i tillegg fann eg blad av sitronmelisse til pynt på fruktsalaten. Det grøne småtteriet i salaten er forresten heil kardemomme, eit måha i mine fruktsalater......

Lipizzanerhestpeparkakeformer

Dukka overskrifta opp fordi eg slit med siste kryssorden til Rolf Hansen i Magasinet? Han med dei lange og snirklete orda... Nok om det, i sommerferien min var eg var i Piber, Austerrike. Oppe i fjellet der er sommerbeitet til ein del av Lipizzanerhestane. Beitet deira var ca. 1500 m til fjells med flott utsikt. Dette var fornemme hestar, dei ensa ikkje oss turistar i det heile. Kanskje dei berre tenkte på opptaksprøva til den Spanske Rideskulen? På senteret i nærleiken var å få kjøpt alle slags hestegreier. Eg kom ut derifrå med to peparkakeformer. Så i år blir det Lipizzanerhestpeparkaker!

Julemarked i Botanisk hage på Tøyen

Laurdag 30. november frå 11.00 - 16.00 er det julemarked i Botanisk hage. Dette er eit lite utemarked, men kvaliteten og utvalet på varene er verkeleg bra! Her er ein link til BhVs webside som viser litt av utvalet. I tillegg er det eit barnevennleg marked der hesten frå KØBB tek barna med på køyretur i hagen, og i år skal det og vere sang og gang rundt det store juletreet. Vel, kanskje ikkje så mykje gang ettersom både "Jeg gikk meg over sjø og land" og "Så går vi rundt om en enebærbusk" står på repetoaret...Botanisk hages Venner skal selge rognebærgelé laga av rognebær frå Botanisk hage. Vi får tru dei smaker ekstra godt.

Nesten kolibri...

Eg har alltid vore fasinert av sommerfuglar. For ein del år tilbake ville eg starte sommerfuglsamling, men der møtte eg veto i familien.  Familien sa at uansett kor kort liv sommerfuglar har så skulle det levast ut, og ikkje forkortast av meg. Med digitalt kamera har fotografering av sommerfuglar vorte enklare. Her er to sommerfuglbilder frå ferien i sommar. Den første sommerfuglen heldt til i eit blomsterbed i byen Szombathely i Ungarn, og det var då mannen min ropa: "Kolibri!". Inga dårleg samanligning forresten, sommerfuglen svirra i lufta og sugde nektar med lang snabel. Eg trur det må vere  dagsvermaren Macroglossum stellatarum. Den neste sommerfuglen var lett sliten, og sat på ein murkant rett bak Stephansdomen i Wien. Ifølge boka kan det vere Stor snabelsvermer, Deilephila elpenor. Og eg medgir idag at det kjennest bedre å ha sommerfuglar på foto enn på knappenåler....

Hage med pagodetre

Småhageeigarar gløymer ofte ved planting at tre blir store og treng plass. Det ser eg mykje av her eg bor, og det er så trist når flotte lønnetre, elegante bjørker og gamle bøkar blir fjerna. (Eg medgir at det er lauvtrea som er mine favoritter). Så tenk da min reaksjon her ein dag tidleg i september. Eg står på eit busstopp der eg sjeldan står og inne i hagen bak meg jobber to trearbeidarar. Bussen blir gløymt, eg styrter til porten og står der og signaliserer med heile mitt kroppspråk sterk misnøye. Den eine arbeidaren kjem bort, og eg ropar om dei verkeleg hadde tenkt å felle det praktfulle treet! Å neida var svaret, her skulle treet berre stellast og pleiast, for dette var eit pagodetre må vite! Eg blei så glad, det er noen som tar vare på skattane i hagen. Dagen etter var eg tilbake med fotoapparat, og sjøl fra avstand kunne eg sjå eit yrande insektliv i blomstrane.